Ontstaansgeschiedenis

Dit werk is niet ontstaan vanuit een vast plan of een vooraf gekozen methode.
Het heeft zich geleidelijk gevormd, door nabijheid, aandacht en tijd.

In de jaren tachtig begon het werken met mensen voor mij niet in een praktijkruimte, maar in een tuin.
Een alternatief activiteitencentrum aan het A-Kerkhof in Groningen, waar mensen binnenkwamen zonder plan en vaak zonder woorden.

Daar leerde ik dat groei niet ontstaat door ingrijpen, maar door bedding.
Dat mensen, net als planten, niet versneld willen worden.
Dat timing belangrijker is dan techniek.

Er waren drukke tijden en stille tijden.
Mensen kwamen, bleven en gingen weer.
Niets hoefde opgelost te worden; aanwezigheid was voldoende.
Wat daar ontstond was geen aanpak, maar een houding: blijven, kijken, wachten, vertrouwen dat iets zijn eigen moment vindt.

Die manier van werken is nooit verdwenen.
Later kwamen opleidingen, kaders en taal, maar de grond was er al.
De aandacht voor ritme, draagkracht en wat nog niet klaar is om te bloeien, wortelt daar.

Deze plek is geen eindpunt, maar een tussenruimte.
Een kas waarin groei mogelijk is zonder druk.
De oorspronkelijke tuin bestaat niet meer als plek, maar leeft voort als grondtoon in alles wat hier wordt aangeboden.